Historia JMV

DZIECI MARYI,
STOWARZYSZENIE WINCENTYŃSKIEJ MŁODZIEŻY MARYJNEJ

1. Początki Stowarzyszenia
dz_ma1
Stowarzyszenie Młodzieży Maryjnej ma swoje źródło w objawieniach Matki Bożej św. Katarzynie Laboure z18/19 lipca 1830r… Jest dla nas szczególną radością i chlubą, że powstało na wyraźne życzenie Matki Bożej, Katarzyna tak to relacjonuje spowiednikowi księdzu Aladel: Matka Najświętsza chce by Ksiądz zapoczątkował Stowarzyszenie, któremu przyrzeka wiele łask. Ksiądz będzie jego założycielem i dyrektorem. Będzie to stowarzyszenie Dzieci Maryi. Ks. Aladel zwleka jednak z podjęciem konkretnych działań, dlatego Katarzyna przypomina: Matka Boża jest niezadowolona!

Założenie Stowarzyszenia zostaje powierzone Zgromadzeniom Wincentyńskim, pracującym wśród ubogich. Matka Boża pragnęła, by dzieci i  młodzież mogła się spotykać i otrzymywać formację chrześcijańską (ze szczególnym akcentem na maryjność), ale także ogólnoludzką – by umiała żyć prawdziwe i po chrześcijańsku.

W 1837 r. ks. Wizytator Jean Etienne upoważnia ks. Aladela do zebrania grupy dziewcząt, 8 grudnia 1838 r. Benigne Hairon staje na czele pierwszej grupy Dzieci Maryi w Beaune. Dziewięć lat później, 20 czerwca 1847 na prośbę ks. Etienne Pius IX oficjalnie zatwierdza Stowarzyszenie, pozwalając zakładać grupy przy szkołach czy ośrodkach prowadzonych przez Siostry Miłosierdzia (później to zezwolenie zostanie rozszerzone: będzie można zakładać Stowarzyszenia także w innych miejscach, obejmie ono nie tylko dziewczęta , ale również chłopców) oraz udziela takich samych odpustów, jakie posiadały grupy prowadzone przez OO. Jezuitów. Szczególną cechą Stowarzyszenia będzie to, iż, mimo że należy ono do stowarzyszeń świeckich, jego dyrektorem generalnym jest zawsze przełożony generalny ks. Misjonarzy.

Uroczyste przyjęcie do Stowarzyszenia wiąże się z aktem oddania Matce Bożej i przyjęciem Cudownego Medalika. Członkowie zobowiązują się do prowadzenia życia chrześcijańskiego (sakramenty, modlitwa…) i do naśladowania Maryi, do pogłębiania więzi z Niebieską Matką.

2. ROZWÓJ STOWARZYSZENIA W ŚWIECIE

W 1925 roku przełożona generalna Sióstr Miłosierdzia poinformowała, że od początku istnienia przyjęto do Stowarzyszenia 450 000 członków, z czego prawie
25 000 poświęciło się Bogu w życiu zakonnym. W 1931 r. liczba członków przekroczyła milion. Już w pierwszych dziesięcioleciach istnienia Stowarzyszenia Dzieci Maryi uczestniczyły w tzw. misjach dzielnicowych, prowadziły też ożywioną działalność społeczną i charytatywną: ośrodki dla dzieci z ulicy, kursy zawodowe, kasy emerytalne… Warto też wspomnieć, że pierwsze w świecie związki zawodowe kobiet zostały założone prze szarytkę i kilka członkiń Stowarzyszenia. Powstają też ośrodki sportowe – wychowanie fizyczne okazuje się skutecznym sposobem dotarcia z Ewangelią do dzieci ulicy. W 1968 Stowarzyszenie we Francji postanawia przyjąć nazwę – „Młodzież Maryjna”.

W 1988 r. podjęto pierwszą próbę spisania statutu międzynarodowego, dostosowanego do obecnych czasów i aktualnej sytuacji Młodzieży Maryjnej. Okazało się jednak, iż jest to bardzo trudne zadanie: w poszczególnych krajach Stowarzyszenie podejmuje różnorodne formy działalności, również w duchowości i formacji można zauważyć różne akcenty. Warto podkreślić, że w Ameryce Stowarzyszenie zapisało piękne karty na polu katechizacji, np. w Meksyku, gdy lewicowe władze zabroniły Siostrom Miłosierdzia prowadzenia pracy katechetycznej, Młodzież Maryjna w ukryciu podjęła katechizację swych rówieśników.

Innym problemem, który trzeba było uwzględnić przy opracowaniu statutu, było zróżnicowanie wiekowe członków w poszczególnych krajach. Ponieważ w Hiszpanii Stowarzyszenie zrzesza dziesiątki tysięcy starszej, często pełnoletniej młodzieży, a w Polsce zdecydowana większość członków nie ukończyła 16 roku życia. Jeszcze inaczej kształtuje się struktura wiekowa we Włoszech, gdzie postanowiono otworzyć się nie tylko na dzieci i młodzież, ale na osoby w każdym wieku i z tej racji przyjęto nazwę „ Stowarzyszenie Maryjne. W różnych krajach przyjmowano różne nazwy Stowarzyszenia: Młodzież Maryjna, Wincentyńska Młodzież Maryjna, Wincentyński Ruch Maryjny, Stowarzyszenie Dzieci Maryi, Stowarzyszenie Dzieci Maryi Niepokalanej….. Problem ten rozwiązano dopiero w ostatnich latach, przyjmując, iż oficjalna nazwa Stowarzyszenia na płaszczyźnie międzynarodowej brzmi: Stowarzyszenie Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej, przy czym zastrzeżono, iż poszczególne kraje mogą stosować na płaszczyźnie krajowej swoje dotychczasowe nazwy.

W dniach 29-31 maja 1996 r. odbyło się w Rzymie Europejskie Spotkanie Młodzieży Maryjnej, podczas którego zapowiedziano, że w roku 1997 w którym przypadała 150 rocznica powstania Stowarzyszenia oraz 100 rocznica kanonizacji św. Katarzyny Labouré, odbędzie się – po raz pierwszy w tak szerokiej skali światowej – międzynarodowy obóz w Villebon oraz forum Młodzieży Maryjnej w domu macierzystym przy rue du Bac w Paryżu. Wybrano Paryż nie tylko z racji miejsca objawień Matki Bożej, ale również by umożliwić uczestnikom udział w Światowym Dniu Młodzieży.

Na podstawie sondażu przeprowadzonego podczas Forum O. Generał wybrał tymczasową Radę Generalną Stowarzyszenia, wraz z którą opracował międzynarodowy statut Stowarzyszenia, zatwierdzony 2 lutego 1999 r. przez Stolicę Apostolską.

We wrześniu 1999 r. w Madrycie rozpoczął działalność Międzynarodowy Sekretariat Stowarzyszenia, mający na celu zapewnienie łączności i koordynacji Młodzieży Maryjnej na całym świecie oraz przekazywanie poszczególnym krajom bieżących informacji i materiałów formacyjnych.

Dziś Stowarzyszenie działa w ok. 50 krajach Europy, Azji, Afryki i obu Ameryk. Trudno podać całkowitą liczbę członków- szacuje się ją na ok. 200 000. Stowarzyszenie jest zarejestrowane w Papieskiej Radzie ds. Świeckich.

3. ROZWÓJ STOWARZYSZENIA W POLSCE

Pierwszy akt erekcyjny Stowarzyszenia w Polsce został wydany w 1852 r. we Lwowie – a więc zaledwie 5 lat po zatwierdzeniu Dzieci Maryi przez Stolicę Apostolską. Jednak z tej racji, że pierwsze zebranie odbyło się tam dopiero w 1860 r., rzeczywiste pierwszeństwo należy do Chełmna, gdzie Stowarzyszenie istnieje od 1855. Osiem lat później zaczęło ono działać również w Warszawie i w Krakowie.

Czasy zaborów (zwłaszcza w zaborze pruskim) nie sprzyjały jednak rozwojowi Stowarzyszenia, dopiero odzyskanie niepodległości stworzyło nowe możliwości działania. Okres międzywojenny to czas wielkiego rozkwitu Stowarzyszenia. Organizowano zjazdy, pielgrzymki i wycieczki, wygłaszano referaty, prowadzono biblioteki, otaczano opieką chorych i ubogich, zwłaszcza dzieci, a w celu zdobycia funduszów na działalność charytatywną i własną organizowano loterie i przedstawienia Dzieci Maryi odznaczały się też wrażliwością na problemy ówczesnego świata. I tak np. w 1930 r. Dzieci Maryi z Zakładu św. Kazimierza w Warszawie zorganizowały wiec protestacyjny, podczas którego wygłoszono referat: „Zbrodnie religijne w Rosji”.

Polskie członkinie Stowarzyszenia brały też udział w spotkaniach międzynarodowych. 14 lipca 1930 r. delegacja Dzieci Maryi z Polski uczestniczyła w Kongresie Stowarzyszenia w Paryżu.

Ten intensywny rozwój zahamował wybuch II wojny światowej. Również w okresie komunistycznym nie było możliwe prowadzenie- jak przed wojną- oficjalnej, szeroko zakrojonej działalności, lecz nadal w miarę możliwości siostry szarytki starały się zbierać młodzież, jednak z wiadomych względów niemożliwa była szersza współpraca ogólnokrajowa.

W latach 80 zaczęła się zarysowywać ogólnopolska koordynacja Stowarzyszenia, głównie za sprawą trzech Sióstr. S. Henryki Szwichtenberg (prow. Chełmińska), S. Barbary Czerny (prow. Krakowska), oraz S. Teresy Banaszek(prow. Warszawska). Ich spotkania pod przewodnictwem kolejnych księży Dyrektorów, były okazją nie tylko do wymiany doświadczeń, ale również do stworzenia podwalin dla jednolitego modelu działalności Stowarzyszenia. Generalnie przyjmuje się, iż odrodzenie Stowarzyszenia nastąpiło w roku 1986.

18 września 1991 r. ks. Wizytator Stanisław Wypych zwrócił się do ks. Prymasa o oficjalne zezwolenie Episkopatu na prowadzenie działalności Dzieci Maryi we wszystkich diecezjach. 29 stycznia 1992 r. Konferencja Biskupów Diecezjalnych udzieliła tego zezwolenia oraz zatwierdziła statut Stowarzyszenia.

Po opracowaniu statutu międzynarodowego w r. 1999 okazało się konieczne dostosowanie do niego dotychczasowych zasad działalności w kraju. Tymczasowy Zarząd Krajowy opracował więc nowy statut, który zatwierdził o. Generał Robert P. Maloney 28 stycznia 2000r.

I Zgromadzenie Krajowe, odbyło się w Częstochowie w dniach 27-29 października 2000 roku.

Zgromadzenie dokonało wyboru świeckich członków Zarządu Krajowego.

Międzynarodowa Przewodnicząca JMV
Yasmine Cajuste (wizyta w Polsce 1-15.04.2008 r.)

(na zdjęciu od prawej: przewodniczący JMV na Polskę Łukasz Zięba, koordynatorka prowincji Krakowskiej s. Agnieszka Dutka, Yasmine Cajuste, kl. Dominik- członek JMV od szkoły podstawowej)

dz_ma2

4. DZIAŁALNOŚĆ STOWARZYSZENIA W POLSCE

Faktycznej liczby członków Stowarzyszenia nie można podać (w 2001 roku liczyło ono ok. 2700 członków), ze względu na istnienie grup prowadzonych przez inne zgromadzenia czy osoby świeckie, o których nieraz nic nie wiadomo. Należy również uwzględnić grupy osób starszych, pragnących utrzymywać kontakt ze Stowarzyszeniem, do którego należą od młodości.

Dawniej Stowarzyszenie skupiało tylko dziewczęta: obecnie także chłopców. Większość członków stanowią uczniowie szkół podstawowych i gimnazjalnych, oraz ponad gimnazjalnych, są to bardzo dynamiczne grupy młodzieżowe.

Członkowie Stowarzyszenia dzielą się na trzy grupy wiekowe. Zewnętrznym znakiem rozpoznawczym przynależności do poszczególnych grup jest kolor wstążki, na której nosi się Cudowny Medalik: różowy dla najmłodszych (szkoła podstawowa), później – dla szkół gimnazjalnych – zielony, wreszcie niebieski. Jest to rodzaj konsekracji = oddania sie Maryi na zawsze pod Jej opiekę. Dzieci i Młodzież otrzymuje Medal podczas specjalnej uroczystości, po akcie oddania się Matce Bożej.

Członkowie spotykają się regularnie, (co tydzień) w małych grupach – najczęściej tam, gdzie pracują siostry Miłosierdzia – w parafiach czy domach sióstr. Animatorami są w większości Siostry, lecz również rośnie liczba animatorów i animatorek świeckich. Organizowane też są spotkania krajowe, prowincjonalne, rekolekcje- również wakacyjne, kursy dla animatorów i inne spotkania formacyjne dla ogółu członków. Kładziemy szczególny nacisk na problemy formacji młodzieży tym bardziej, że mamy świadomość, iż w obecnych czasach wiele rodzin nie spełnia należycie zadania wychowania religijnego dzieci. Pragniemy by młodzież nawiązała głęboką więź z Maryją – Matką i Przewodniczką na drodze życia oraz Wzorem miłości, czystości i pokory. Uczymy też zaangażowania w szeroko rozumianą służbę ubogim (np. odwiedziny chorych w szpitalach, pomoc osobom starszym, zbieranie darów na święta dla ubogich i inne).

Cenną pomocą w formacji bieżącej jest dwumiesięcznik „Niepokalana”, na łamach, którego możemy przekazywać informację o wydarzeniach z życia Stowarzyszenia, zarówno na płaszczyźnie krajowej jak i międzynarodowej.

Młodzież bierze czynny udział w życiu parafialnym- (schola, przedstawienia, przygotowanie oprawy nabożeństw itp.)

Świętem patronalnym jest Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP – 8 grudnia.

Zawołanie członków Stowarzyszenia brzmi: „Cześć Maryi! –Cześć Niepokalanej”. Łączy nas też modlitwa wyryta na Medaliku: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy”.

Hymnem naszym jest „Chcemy być dziećmi Twoimi, Matką nazywać Ciebie” (słowa ułożył śp. Ks. J. Twardowski)

 

Rekolekcje Dzieci i Młodzieży Maryjnej w Piwnicznej

dz_ma3